“ស្រឡាញ់តែមិនលះបង់?”

បើជួបស្នេហាសមប្រកបតាមសេចក្ដីប្រាថ្នា នោះផ្នែកមួយនៃសុភមង្គលក្នុងជីវិតក៏នឹងកើតឡើង តែបើជួបសេចក្ដីស្នេហាមិនសមប្រកបវិញ ភ្លាមៗភាពឈឺចាប់នឹងកើតឡើងមកដូចគ្នា ប៉ុន្តែវាក៏ជាផ្នែកមួយនៃភាពរឹងមាំក្នុងថ្ងៃអនាគតនៃជីវិតដែលយើងនឹកស្មានមិនដល់។ អ្វីដែលយើងត្រូវផ្ញើសេចក្ដីស្រលាញ់ទៅឱ្យគឺមានច្រើន តែសេចក្ដីស្រឡាញ់ពិតប្រាកដគឺមានតែមួយប៉ុណ្ណោះ ហើយវាគឺជាគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងជីវិត។
ស្រឡាញ់គឺព្រមទទួលយក ហើយបើមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយ វាក៏ត្រូវធ្វើឡើងព្រមគ្នាជាមួយនឹងការលះបង់ផងដែរ។ ការទទួលយកត្រង់នេះ គឺមិនសំដៅតែថាទទួលយកត្រឹមចំណុចខ្វះខាតតែម្យ៉ាងទេ ប៉ុន្តែវាក៏សំដៅដល់ថាយើងព្រមទទួលយកនូវការកែលំអនានាផងដែរ។ 

ប្រសិនបើម្នាក់ៗចេះត្រឹមតែទទួលយកនូវភាពខ្វះចន្លោះពីមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់ ដោយមិនព្រមជួយកែលំអគ្នាទេ វាក៏ធ្វើឱ្យទំនាក់ទំនងមួយដែលសាងឡើងនេះងាយនឹងបែកបាក់ប្រេះឆា ហើយសម្រាប់អ្នកដែលដឹងថាខ្លួនឯងខ្វះចន្លោះ តែមិនព្រមទទួលយកការកែលំអខ្លួនឱ្យប្រសើរឡើងខ្លះទេ វាក៏មិនអាចទៅរួចដែរ។ បើមនុស្សពីរនាក់សាងបង្កើតទំនាក់ទំនងមួយ ហើយចេះតែរង់ចាំឲ្យនរណាមួយប្រឹង នោះមិនយូរមិនឆាប់ភាពផ្អែមល្ហែមក៏ក្លាយជាជូរចត់ សំណើចក្អាកក្អាយក៏ក្លាយជាទឹកភ្នែក កម្លាំងចិត្តដ៏ខ្លាំងក្លាក៏គង់នឹងក្លាយជាទុក្ខសោកមិនលែង។